In het wild

Het is rond de klok van zeven. Ik schuif het gordijntje opzij en kijk over de Adriatische zee. De eerste zonnestralen vallen zachtjes op het blauwgroene water: a million dollar view. En dat helemaal voor niets. Twee dagen terug hebben we ons busje neergezet op een hoge rots aan de Albanese kust. We worden vergezeld door het ruisen van de zee en een herder die zo nu en dan voorbij komt met zijn geiten en honden. Verder is het stil, verder is er niets. En daarmee alles wat we kunnen wensen.

Ontbijt met uitzicht, Zvërnec, Albanië.

Binnen en buiten

Dagen in het wild zijn pareltjes. We hebben het geluk dat we er al heel wat hebben mogen ervaren. Met name in Schotland waren ze eerder regel dan uitzondering. Zo dichtbij de natuur ervaren we onze omgeving anders. De wind, de zon, maar ook de regen: ze zijn veel meer aanwezig in een kleine ruimte. Buiten is daardoor veel meer binnen. Tegelijkertijd zijn wij ook veel meer buiten.

Zvërnec, Albanië.

Zo merk je dat regenbuien vaak maar van korte duur zijn en dat je ook op regenachtige dagen vaak uitstekend kunt wandelen. Als je de tijd neemt valt er daarnaast veel te zien: zo zagen we in Bulgarije ijsvogels pijlsnel voorbij scheren boven een heldere rivier en een groene specht met een machtige rode kop van heel dichtbij. In Griekenland tuurden we met een verrekijker naar pelikanen en flamingo’s. Stuk voor stuk momentjes van schoonheid die ons blijven toevallen.

Aan het meer Limni Kerkinis, Griekenland.

Telkens afstemmen

Met de zon die steeds eerder achter de horizon verdwijnt, zijn de dagen telkens iets korter. Iets na vieren ’s middags zinkt de zon nu al weg in de Albanese zee. Het maakt de avonden en nachten lang en dat is niet altijd gemakkelijk op de “vierkante meter”. Het is een heel contrast met de lichte zomermaanden in het noorden van Europa waar de zon eindeloos leek te schijnen. We slapen daardoor nu veel meer dan in de zomer en stemmen ons onbewust af op het ritme van het licht: vroeg naar bed, vroeg uit de veren.

Lange avonden met helder maanlicht, Zvërnec, Albanië.

In je vezels

Het effect van buiten slapen merk je pas weer als je binnen bent. Zo slapen we sinds lange tijd ook weer wat vaker tussen vier muren. Met name als we een stad bezoeken boeken we weleens een hostel of een klein pension. Het is een welkome afwisseling, helemaal als de dagen grijs en nat zijn. Hoewel eenvoudig en goedkoop, is het comfort weldadig. Maar toch is er een gemis en word ik soms wakker met een beklemmend gevoel. De frisse lucht en het weidse uitzicht zijn in onze vezels gaan zitten de afgelopen tijd. Het is een onverwacht geschenk op een bijzondere reis. Een geschenk dat we zeker na terugkomst een blijvende plek willen geven in ons leven. Hoe? Daarop zijn we aan het broeden met onze terugkomst al in zicht.

– Thijs –