Overdaad voor het oprapen

Soms vraag je je af: ‘Goh, waarom hebben we dat eigenlijk niet in Nederland?’ We zijn inmiddels een behoorlijke tijd in de UK. Daar valt ons op dat je in steden – maar zeer zeker ook in dorpen – erg veel charity shops hebt. Deze liefdadigheidswinkels draaien op vrijwilligers en de opbrengst van de verkoop gaat naar het goede doel. Er zijn winkels van grotere spelers: de British Heart Foundation, Oxfam, allerlei soorten kankeronderzoek. Maar ook van kleine en lokale initiatieven: winkels die zich vurig inzetten voor daklozen, de opvang van gedumpte huisdieren, of zoiets obscuurs als antieke vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog.

Tussen gezellige cafeetjes

Natuurlijk, in Nederland hebben we tal van kringloopwinkels, hoor ik je denken. Dat klopt, die hebben we zeker. Wat me echter vaak opvalt als ik daar ben, is dat het een behoorlijke toer is om daar te komen. Het lijkt wel alsof ze eerder ontoegankelijker dan toegankelijker worden. Voorbeeldje. In Nijmegen – de stad waar ik behoorlijk wat jaren hebt gewoond – heb je Het Goed. Deze winkel met allerhande tweedehands producten zat lange tijd in één van de drukste winkelstraten van de stad. Sinds een jaar of twee is de winkel echter verplaatst naar het industrieterrein. Eerlijk gezegd ben ik er sindsdien maar één keer geweest: toen we ons huis aan het opruimen waren en ik hoognodig dingen moest wegbrengen. In de UK vind je daarentegen de charity shops volop in de hoofdstraten van dorpjes en steden. Niks zoeken op een guur industrieterrein, gewoon tussen de gezellige cafeetjes en andere winkels vind je wat je nodig hebt.

Thijs met zijn ‘nieuwe’ korte broek bij de Aysgarth Waterfalls, Engeland
Een scheur op kruishoogte

Een paar weken terug zat er een scheur in mijn korte broek (ik behoor tot het ongelukkige soort waarvan broeken razendsnel slijten). Een scheur op kruishoogte: niet echt een florissant gezicht, dus snel naar de charity shop. Ik werd getroffen door het grote aanbod. Binnen no time had ik een mooie ‘nieuwe’ tweedehands broek. Niks karig aanbod. Daarnaast alles fris en schoon. En dat voor een euro of vier.

Dat onze ecologische voetafdruk veel te groot is weten we eigenlijk best. Over de kledingindustrie en alle mistanden die daarbij horen (van uitbuiting in naaiateliers en ondoorzichtige productieketens) kun je ook eindeloos lezen op het internet. Waarom – zo vraag ik me af – hebben we dan niet meer liefdadigheidswinkels in Nederland? Er is eindeloos veel goede kleding die belandt in de verbrandingsoven. Met gemak kan deze overdaad een betere bestemming krijgen, als je het mij vraagt.

Pennine way, Peak district, Engeland

Nederlanders – een behoorlijk deel (including me) – heeft last van een chronisch ‘teveel’. Hoe heerlijk is het om dit ‘teveel’ te kunnen doneren aan een goed doel? Daarnaast: wat is er fijner dan iets kopen in een winkel waarvan je weet dat de opbrengst goed besteed wordt? Iedereen wint, óók onze zuchtende planeet.

– Thijs –