Thuis(ge)komen

We zijn in Sicilië, morgen is het kerst. Het einde van het jaar nadert. Voor mij elk jaar een moment van bezinning, terugkijken en van nieuw begin. Dit jaar in het bijzonder: na Oud en Nieuw (dat we vieren met dierbare familieleden en hun Siciliaanse familie) reizen we terug naar Nederland. Het is dus de laatste ‘normale’ week van onze reis. Het geeft me een gevoel van zowel melancholie als verlangen.

Hier vieren we kerst, in een zonovergoten citroenboomgaard, Noto, Sicilië

Mijn verlangen gaat over het terug zijn in ons eigen mooie land. We zien uit naar ons leven daar. Heerlijk om familie en vrienden weer te zien. Ook hebben we zin om te gaan werken aan de vele ideeën die we onderweg hebben gevonden. We zitten boordevol inspiratie en energie. Over onze toekomstige manier van wonen hebben we eerste ideeën en dromen, we schreven er vorige week al over.

Maar er is ook melancholie. Het is zo bijzonder om even helemaal geen planning te hebben: om te leven van wat er op je pad komt. Ook ervaren we dingen onderweg echt anders dan thuis. Zo is het in Sicilië in de ochtend fris voordat het zonnetje doorbreekt. We staan op met het licht en ontbijten bij een graad of drie. Niks voor mij, koukleum die ik ben. Maar gek genoeg stoort het me niet. Alsof ongemakken worden gecompenseerd door het mooie van de natuur. Het is heerlijk om buiten te leven. De maan en de sterren te zien, het dauw op het gras en de wisselende landschappen. Echt onbetaalbaar. Het zal wennen zijn om straks weer meer binnen te zijn.

In de buitenlucht sinaasappels persen, zelf geplukt van de boom, Calabrië, Italië

Wellicht klinkt het spannend om voor langere tijd met je partner te leven op de vierkante meter. Zo houden wij ervan om dingen samen te doen, maar hebben we beiden tegelijkertijd sterke behoefte aan eigen ruimte. Toch gaat het als heel vanzelf. We hebben het gezellig met elkaar en zijn enorm op elkaar ingespeeld in ons piepkleine huishouden. Ook raken we niet uitgepraat over dingen die we zien, voelen, of ergens lezen. Bovenal hebben we veel lol met elkaar. Natuurlijk zijn er ook irritaties, al zijn die doorgaans weer snel weg: er is simpelweg geen ruimte voor.

Samen genieten van de vruchten uit zee, Noto, Sicilië

De liefde heeft zich ook verdiept met familie en vrienden in Nederland. De communicatie met mensen in Nederland is minder frequent (ik wil niet de hele tijd online zijn), maar als er contact is, is dat over het algemeen intenser. Het maakt mij dankbaar om zoveel warmte, liefde en vriendschap om ons heen te voelen. Daarnaast hebben we de nodige interessante en mooie mensen onderweg ontmoet. Met een aantal hebben we nog steeds online contact en is er vriendschap ontstaan. We zullen hen zeker vaker ontmoeten in de toekomst.

We komen binnenkort letterlijk thuis, maar gevoelsmatig merk ik dat ik al thuis gekomen ben. Het geeft een dankbaar en tevreden gevoel.

– Barbara –

Sicilië is niet alleen figuurlijk de kers op de taart….  Een overheerlijk Siciliaanse lekkernij: cannoli